Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2016/5293 E. 2019/14194 K. 25.06.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/5293
KARAR NO : 2019/14194
KARAR TARİHİ : 25.06.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı T.C. … vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının T.C. Sağlık Bakanlığına ait işyerinde müteahhit eleman olarak 09/03/2000 tarihinde çalışmaya başladığını bu işyerinde emekli olmak suretiyle ayrıldığını, bu çalışmasının 25/01/2013 tarihine kadar sürdüğünü, son alt işverenin İtemsan şirketi olduğunu, davacının kıdem tazminatının ödenmediğini, son 2 yıl hariç daha önceki ücretli izinlerini kullanmadığını, fazla çalışma yaptığını ayrıca genel tatillerde çalıştığını ancak bu çalışmalarının ödenmediğini ileri sürerek,kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti ve ulusal-dini bayram ve genel tatil çalışma alacaklarını istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı T.C. … vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının talepleriyle ilgili zaman aşımı süresinin geçtiğini ayrıca davanın türkiye kamu hastaneleri kurumuna karşı açılması gerektiğini, davacının müteahhit elemanı olarak çalıştığını bu nedenle sağlık bakanlığına husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı İtemsan Ltd şirketi vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının talepleriyle ilgili müvekkil şirkete husumet yöneltilemeyeceğini, davacı ile belirli süreli iş sözleşmesi imzalandığını, davacının kıdem tazminatına hak kazanmadığını, davacının müvekkil şirkete bağlı olarak 31/12/2012 tarihinde çalışmaya başladığını bundan önceki dönemle ilgili herhangi bir sorumluluklarının bulunmadığını, davacının tüm haklarının ödendiğini ve yıllık izinlerini de kullandığını savunarak,davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece özetle; SGK kayıtları,toplanan delillerin değerlendirilmesinde; somut uyuşmazlıkta davacının aralarında asıl- alt işveren ilişkisi bulunan davalılar nezdinde 09.03.2000-25.01.2013 tarihleri arası olarak çalıştığı, emeklilik nedeniyle iş akdinin sonlandığı buna göre davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, tanık beyanları ile ispatlanan genel tatil çalışma alacağı Yargıtay uygulamaları gereği yüzde otuz takdiri indirim yapılarak hüküm altına alındığı, İspatlanamayan fazla çalışma alacağı talebinin reddedildiği,ayrıca kullandırıldığı yada karşılığı ödendiği ispatlanmayan yıllık izin ücreti alacağının kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı T.C. … temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı T.C. … vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut uyuşmazlıkta dosyada mevcut izin belgelerine göre davacı çalışma süresi boyunca 104 gün izin kullanmış olup,hakettiği 204 günlük ücretli izinden kullanılmayan izin süresi 100 gündür.
Mahkemece izin ücreti hesabının buna göre yapılması gerekirken, kullanılan iznin 104 gün yerine 50 gün olarak kabulü hatalı olup kararın bozulmasını gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 25/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.