YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/4974
KARAR NO : 2019/14384
KARAR TARİHİ : 26.06.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının davalı işveren nezdinde pazarlama ve satış elemanı olarak 03/11/2012 tarihinde işe başladığını ve iş sözleşmesinin davalı işverenlikçe haksız olarak feshedildiği 17/03/2014 tarihine kadar çalıştığını, çalışma süresi boyunca Pazar günleri hariç haftanın 6 günü 08:00-19:00 saatleri arasında çalıştığını, ücretinin yanında verilen primle birlikte ortalama 1.600,00 TL. aldığını, ancak sigorta primlerinin kuruma eksik yatırıldığını, ayrıca işyerinde aylık 232,00 TL. (multinet) yemek fişi verildiğini, davacıya yasal diğer hakları ödenmediği gibi, 2 aylık prim alacağı ile son 1 aylık maaşının da ödenmediğini, yine çalıştığı süre boyunca fazla mesai ücretlerinin de ödenmediğini, yıllık ücretli izne de çıkarılmadığını, davalı firmada işe başlarken davacı dahil tüm çalışanlardan teminat bahanesiyle boş senet alındığını, haksız alınan bu senetlerin davacıda olduğu gibi işten çıkarılan personele karşı yasal haklarını talep etmemeleri için şirket yetkililerince tehdit olarak kullanıldığını iddia ederek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti alacağı, ulusal bayram genel tatil alacağı, ücret alacağı, fazla mesai ücret alacağı, asgari geçim indirimi alacağı, prim alacağının davalı işverenden tahsilini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı taraf cevap dilekçesi sunmamıştır.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davalı işyerinde satış temsilcisi olarak görev yapan davacının, fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda, taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Satış temsilcilerinin fazla çalışma yapıp yapmadıkları hususu, günlük faaliyet planları ile iş çizelgeleri de dikkate alınarak belirlenmelidir. Satış temsilcileri genelde belli hedeflerin gerçekleşmesine bağlı olarak prim karşılığı çalışmaktadırlar. Prim, çalışanı özendirici ve ödüllendirici bir ücret ödemesi olup işverence işçiye garanti edilmiş bir temel ücretin üzerine belirli bir usule bağlı olarak ödenen ek bir ücrettir. İşverenin istek ve değerlendirmesine bağlı olabileceği gibi, sözleşme gereği olarak da verilebilir. Fazla mesai ise kural olarak 4857 sayılı İş Kanunu’na göre, kanunda yazılı şartlar çerçevesinde, haftalık 45 saati aşan çalışmalardır. İşçi fazla mesai yapsın yapmasın prim ödemesi var ise bu ek ücrete hak kazanır. Ancak ister gezerek, isterse işyerinde çalışsın satış temsilcisi mesaisi arttıkça prim alacağı artacağından, bir anlamda yüzde usulü ile çalışması söz konusu olduğundan fazla çalışma ücretinin yüzde usulünde olduğu gibi sadece zamlı kısmının (% 50) hesaplanması gerekir.
Somut uyuşmazlıkta davacı satış elemanı olup satıştan prim almakta fazla mesaisine bağlı olarak primi artmaktadır. Bu durumda yukarıda da açıklandığı üzere fazla mesai hesabının 0,5 katsayı ile yapılması gerekirken 1,5 katsayı ile yapılması hatalıdır.
F)SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.