YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/19429
KARAR NO : 2019/16331
KARAR TARİHİ : 21.10.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama
HÜKÜMLER : Düşme, mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanık … hakkında yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu anlaşıldığından, sanık … müdafiinin temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
2-Sanık … hakkında tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
a-Sanık …’ın, katılan …’e hitaben “ne diyorsun lan” şeklinde sözler söylemesi eyleminin hakaret suçunu oluşturmayacağı, kaba davranış niteliğinde olduğu gözetilmeden, hakaret suçundan düşme kararı verilmesi,
b-Katılan …’in 18/12/2013 tarihli duruşmada “karşı taraf şikayetten vazgeçerse ben de şikayetçi değilim” şeklindeki beyanı karşısında, bu şekildeki şartlı vazgeçme beyanının TCK’nin 73/4. maddesinde belirtilen şikayetten vazgeçme beyanı olarak kabul edilmesi mümkün olmadığından, sanık … hakkında yargılamaya devamla hüküm kurulması gerekirken düşme kararı verilmesi,
c-Sanığın 10/03/2014 tarihli duruşmadaki lehe hükümlerin uygulanması talebinin, TCK’nın 62. maddesindeki takdiri indirim ve 51. maddesindeki ertelemeyi de kapsadığı gözetilerek, CMK’nın 230/1-d maddesi uyarınca, bu hususlarda kanuni dayanakları da gösterilerek bir karar verilmemesi,
ç-Hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesine atıfta bulunan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü hakkında Kanun’un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20,00TL’den az olduğu halde yargılama giderinin Devlet Hazinesi üzerinde bırakılması gerektiği gözetilmeyerek sanıktan tahsiline karar verilmiş olması,
d-Kabule göre de; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması, hakaret suçunun ise, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca tehditle birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, hakaret suçunun oluştuğunun ve müştekinin şikayetten vazgeçmediğini beyan etmesi halinde de hakaret suçu yönünden, uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık … ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.