Yargıtay Kararı 1. Hukuk Dairesi 2019/2786 E. 2019/6116 K. 27.11.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/2786
KARAR NO : 2019/6116
KARAR TARİHİ : 27.11.2019

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı … 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 22.03.2016 gün ve 2015/155 Esas 2016/337 Karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 15.04.2019 gün ve 9505-2683 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:
-KARAR-
Dava, 04.02.2015 tarihinde 10.000,00 TL üzerinden harçlandırılmak suretiyle açılmıştır. Dava konusu payların dava tarihindeki toplam değeri keşfen 17.446,36 TL olarak saptanmış, bu değer üzerinden 22.03.2016 tarihinde davanın kabulüne karar verilmiştir.
Yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelenmesi sonucunda Yargıtay Daireleri ya da Hukuk Genel Kurulu’nca verilen kararlara karşı miktar itibariyle karar düzeltme yoluna gidilmesinin mümkün olup olmadığı belirlenirken; temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan Kanun hükmü esas alınmalıdır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.04.2005 gün ve 2005/4-295-287 sayılı ilamı) Bu durumda, temyiz veya karar düzeltme incelemesinde kesinlik, dolayısı ile kanun yoluna başvurulabilirlik sınırı belirlenirken talep hangi karara yönelik ise o karar tarihinin esas alınması gerekir.
Talep karar düzeltme istemine ilişkin olduğu ve 15.04.2019 günlü Daire kararının düzeltilmesi istendiği için kesinlik sınırı Daire karar tarihine göre belirlenmelidir.
Bilindiği üzere, 1086 sayılı HUMK’un 440/III-1 maddesi 21.7.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değiştirilmiş, ayrıca 01.04.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanunun 19.maddesi ile HUMK.’na ilave edilen Ek Madde 4’e göre de; 01.01.2019 tarihinden itibaren değeri 19.680,00 TL’den az olan davalara ait hükümlerin onanmasına veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna gidilemeyeceği öngörülmüştür.
Bu nedenle, (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) davalı vekilinin 16.05.2019 tarihli karar düzeltme istemli dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine, 27.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.