Yargıtay Kararı 17. Ceza Dairesi 2019/1479 E. 2019/12162 K. 07.10.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/1479
KARAR NO : 2019/12162
KARAR TARİHİ : 07.10.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suçun tarihine göre dosya görüşüldü;
1-Dosya kapsamına göre, sanığın bütün aşamalarda yüklenen suçu işlemediğini, mahalleden tanıdığı olan suça sürüklenen çocuk … ile birlikte evine gittiğini beyan ettiği, müştekiye yönelik hırsızlık eylemi ile ilgili olarak suça sürüklenen çocuk … hakkında da Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesi’nin 2014/110 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığı anlaşılmakla, olanaklı ise her iki dosyanın birleştirilmesi, olanaklı değil ise denetim olanağı verecek şekilde aslının veya onaylı suretinin dosyada bulundurulması ve …’ın tanık olarak dinlenilmesi ile delillerin birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre sanık …’ın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturmayla mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabul ve uygulamaya göre de;
2-5237 sayılı TCK’nun 142/2-d maddesindeki hırsızlık suçunun oluşabilmesi için, maddede sayılan aletlerin anahtar boşluğuna sokularak, mekanizmanın harekete geçirilmesi suretiyle kilidin açılmasının gerektiği, sanık …’ın yapılan üst aramasında ele geçirilen ve ucunun eğrilmiş olduğu tespit edilen bıçağın kilit açmak için bir alet haline getirildiği ve bu amaçla kullanıldığı konusunda herhangi bir delil olmadığı anlaşılmakla ve görgü tespit tutanağında ” Kilidin zorlanarak metal bir cisimle açıldığı ” tespit olunmakla, sanığın eyleminin 142/1-b maddesinde yazılı bulunan suça uyduğu gözetilmeden, aynı Yasa’nın 142/2-d maddesinde düzenlenen hırsızlık suçundan hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,
3-Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.