YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/30580
KARAR NO : 2019/11992
KARAR TARİHİ : 01.10.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 4733 Sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak,
1-Dairemizin 02.05.2016 tarihli 2014/28291 E-2016/6988 K. sayılı bozma ilamında da belirtildiği üzere “Sanığın eyleminin suç tarihi itibarıyla 4733 sayılı Kanun’un 8/4. maddesinde belirtilen suçu oluşturduğu anlaşılmış ise de; hüküm tarihinden sonra 11/04/2013 tarihli ve 28615 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Kanun ve 28/06/2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 5607 sayılı Kanunda yapılan değişiklikler gözetilerek, sanık lehine olan Kanun belirlendikten sonra hukuki durumunun değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekmesi” belirtilmesine rağmen 6455 sayılı Kanun ve 28/06/2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 5607 sayılı Kanunda yapılan değişiklikler ilgili tüm hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Kanun’un belirlenmesinin gerekmesi,
2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafıinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.