YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/9155
KARAR NO : 2019/18875
KARAR TARİHİ : 17.10.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle ihbarda bulunulması üzerine, 5271 sayılı CMK’nin 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanmasına karar verilmiş ise de; ihbara konu Antalya 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.10.2015 tarih 2014/103 Esas. 2015/789 Karar sayılı ilamında, 5237 sayılı TCK’nin 125/3-a maddesi uyarınca kamu görevlisine hakaret suçundan beraat ettiği ve TCK’nin 106/1-2.cümlesinde tanımlanan basit tehdit suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu, kamu görevlisine hakaret suçunun uzlaşma kapsamında bulunmaması ve uzlaşma kapsamında bulunan basit tehdit suçu ile birlikte işlenmesi nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 253/3. maddesi gereğince basit tehdit suçu hakkında soruşturma aşamasında yapılan uzlaştırma önerisinin geçersiz olduğu anlaşılmakla, mahkemesince ihbara konu ilam hakkında uzlaştırma yapılıp yapılmadığı araştırılarak, uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2) Kabule göre, yüzde sabit iz niteliğindeki yaralamanın Adli Tıp Kriterleri ve Dairemiz uygulamalarına göre basit tıbbi müdahale ile giderilmesinin mümkün bulunmadığı gözetilmeden, TCK’nin 86/1. maddesi yerine TCK’nin 86/2. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesi,
3) Kabule göre, 5237 sayılı TCK’nin 86/3-e 87/1-c. maddeleri uyarınca belirlenen cezanın 5 yılın altında kalması durumunda TCK’nin 87/1-son maddesi gereğince 5 yıla yükseltilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 17.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.