YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/13746
KARAR NO : 2019/19091
KARAR TARİHİ : 22.10.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Mağdur eşini 5237 sayılı TCK’nin 6/1-f maddesi uyarınca silahtan sayılan bıçakla yaralayan sanığın TCK’nin 86/2. maddesi uyarınca verilen temel cezasının TCK’nin 86/3-e maddesi uyarınca artırım yapılan paragrafında, uygulama maddesi olan TCK’nin 86/3-a maddesinin gösterilmemesi,
2) Sanığın TCK’nin 86/2 ve 86/3-e maddeleri uyarınca verilen “7 ay 15 gün hapis cezası”nın TCK’nin 62. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirilmesi sırasında “6 ay 7 gün hapis cezası” yerine “6 ay 15 gün hapis cezası” ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle sanığa fazla ceza tayini,
3) Sanığın tekerrüre esas alınan adli sicil kaydındaki ilama konu suçun 5237 sayılı TCK’nin 157/1. maddesi uyarınca dolandırıcılık suçu olduğu, hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre anılan suçun uzlaşma kapsamında yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan hükme ilişkin uzlaşma yapılıp yapılmadığı araştırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespiti ile sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 22.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.