YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/3880
KARAR NO : 2019/12867
KARAR TARİHİ : 21.10.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçudan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğinin kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanık …’ın suçunu ikrar ederek, soruşturma aşamasında suça konu cep telefonunu müştekiye teslim ettiğinin anlaşıldığı, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.11.2016 tarih, 2015/17-1185 Esas ve 2016/398 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere 5237 sayılı TCK’nun 168. maddesinin 1. fıkrasında etkin pişmanlık nedeniyle 2/3 oranına kadar indirim yapılacağının ifade edilmesi, aynı maddenin 2. fıkrasında ise indirim oranının 1/2 olarak öngörüldüğünün anlaşılması karşısında, soruşturma aşamasında etkin pişmanlık gösterdiği kabul edilen sanık hakkında 1/2’den daha fazla oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Sanık hakkında TCK’nun 142/2-h, ve 168/1. maddeleri uyarınca tayin olunan 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden TCK’nun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine, 1 yıl 13 ay hapis cezası verilmek sureti ile eksik cezaya hükmedilmiş olması,
3-Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 21/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.