YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/29978
KARAR NO : 2019/12455
KARAR TARİHİ : 09.10.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 4733 sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
I-Şikayetçi Gümrük İdaresi Vekilinin temyiz talebine ilişkin incelemede;
Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi’nin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı anlaşıldığından, Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
II-Sanıklar …’ın ve …’in haklarında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Kolluk kuvvetinin edindiği istihbarati bilgi üzerine, Diyarbakır ilinden Nazilli ilçesine gönderilen, alıcısı temyiz dışı sanık … ve göndericisi sanık … olarak kayıtlı kargo kolileri ile göndericisi… Tic. Tem. Hiz. Gıda Tek. Nak. İnş. ve alıcı bölümünde yer alan telefon numarası …’a ait olan kargo kolilerinden toplamda 4093 paket gümrük kaçağı sigaranın kargo şubesinde ele geçtiği olayda; sanık …’ın askerdeyken nüfus cüzdanını kaybettiğini, Kartal/İstanbul adresinde ikamet ettiğini, sigaralarla ilgisinin bulunmadığını; temyiz dışı sanık …’ın alıcı telefonu olarak kayıtlı telefon numarasını sanık …’ın kullandığını, … vekaletini ve nüfus cüzdanını verdiğini, sigaralarla ilgisinin bulunmadığını; sanık …’ın …’in verdiği ifadeyi doğruladığı, ancak sigaralarla ilgisinin olmadığını beyan etmesi, Nüfus Müdürlüğü’nden gelen cevabi yazıların sanık …’in savunmasıyla örtüşmesi karşısında, sanıklar hakkında mahkumiyete yeter, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği nazara alınarak sanıkların beraati yerine yetersiz gerekçeyle mahkumiyetlerine karar verilmesi,
Kabule göre;
1-Suç tarihinde yürürlükte bulunan 4733 sayılı Kanun’un 8/4. maddesi’nde 2 yıldan 5 yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adli para cezası öngörüldüğü halde sadece hapis cezasına hükmedilmesi,
2- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar …’ın ve …’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 09/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.