YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/6962
KARAR NO : 2012/10174
KARAR TARİHİ : 18.10.2012

Fuhuş suçundan sanık …’in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 29.11.2007 gün ve 2006/252 Esas, 2007/913 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın kasıtlı suçtan sabıkasının bulunması ve hükmolunan cezanın, bir daha suç işlemeyeceği yönünde kanaat oluşmadığından bahisle ertelenmesine yer olmadığına dair mahkeme gerekçesi, 5271 sayılı CMK.nın 6-b fıkrasındaki düzenlemeyi de kapsadığından tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
5237 sayılı TCK.nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınan Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.01.2003 gün ve 2003/261 Esas, 2003/1126 sayılı Kararı 14.05.2004 tarihinde kesinleştiğinden bahisle sanığın cezasının mükerrirlere özgü güvenlik infaz rejimine göre çektirilmesine ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirine hükmolunmuş ise de dosya içerisinde bulunan ilam kaydı kesinleşme ve infaz şerhi incelendiğinde “her ne kadar mevcut ilamın kesinleştiğinden bahisle infaza verilmiş ise de, sanığın kararı süresinde temyiz ettiği gerekçesiyle ilamın tekrar istenip temyize gönderildiği, temyiz incelemesinden döndüğü ve dosyanın halen derderst olduğunun” açıklanması karşısında suç tarihi itibarıyla kesinleşmeyen bu hükmün tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi;
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden
yargılama yapmayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümde yer alan “TCK.nın 58/1. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve ayrıca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirlerine hükmedilmesine” ilişkin bölümün hükümden çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.