Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2019/9474 E. 2019/19205 K. 22.10.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/9474
KARAR NO : 2019/19205
KARAR TARİHİ : 22.10.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkında kardeşe karşı silahla kasten yaralama suçundan hüküm kurulur iken uygulama maddesi olarak TCK’nin 86/3-a maddesinin gösterilmemesi mahallinde düzeltilir yazım hatası olarak kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Mahkemece sanığın kardeşi olan mağdur …’ye karşı eylemini, silahtan sayılan nacak ile gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi karşısında, birden fazla nitelikli halin (TCK’nin 86/3-a, 86/3-e) aynı olayda gerçekleşmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 61. maddesindeki ölçütler ve TCK’nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak TCK’nin 86/2. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, 5275 sayılı Kanun’un 108/2 ve 5237 sayılı TCK’nin 58/7. maddeleri dikkate alınarak, tekerrüre esas mahkûmiyetlerden en ağır cezayı içeren Geyve Asliye Ceza Mahkemesi’nin 12.02.2008 tarih, 2008/260 Esas, 2008/215 Karar sayılı 22/10/2013 tarihinde kesinleşen ilamı ile 5237 sayılı TCK’nin 142/1-b maddesi gereğince hükmolunan 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Geyve Sulh Ceza Mahkemesi’nin 18.03.2013 tarih, 2012/274 Esas, 2013/63 Karar sayılı 18.04.2013 tarihinde kesinleşen, ilamı ile 5237 sayılı TCK’nin 191 maddesi gereğince hükmolunan 1 yıl hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 Sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince hüküm fıkralarının tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısımlarının karar metninden çıkarılarak yerine ” Geyve Asliye Ceza Mahkemesi’nin 12.02.2008 tarih, 2008/260 Esas, 2008/215 Karar sayılı 22/10/2013 tarihinde kesinleşen ilamı ile 5237 sayılı TCK’nin 142/1-b maddesi gereğince hükmolunan 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, tekerrüre esas alınan ceza açısından CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 22.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.