Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2019/2890 E. 2019/11953 K. 24.10.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/2890
KARAR NO : 2019/11953
KARAR TARİHİ : 24.10.2019

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.05.2018 gün ve 2018/106 Esas, 2018/104 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, hükmedilen ceza miktarlarına göre sanık müdafisinin duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Hükmedilen cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK’nın 286/2-a. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin anılan hükme ilişkin temyiz istemlerinin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,
Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüsten kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükümlere yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdurların aşamalardaki beyanları ile tüm dosya kapsamına göre sanığın, cinsel amaçla mağdur …’nın pantolonunu indirmesinin ardından eylemine kendiliğinden son vermesi ve mağdur …’ı ise duvara yaslayıp, pantolonunu biraz indirdikten sonra kendi fermuarını açmaya çalıştığı sırada tanığın bağırması üzerine harici engel olmaksızın mağduru bırakarak olay yerinden kaçması şeklinde gelişen olayda, sanığın nitelikli cinsel istismar kastını ortaya koyacak bir eylemde bulunmaması karşısında, mevcut haliyle Muhammed Ata’ya yönelik eyleminin sarkıntılık düzeyinde kalan, İmran’a yönelik eyleminin ise sarkıntılık düzeyini aşan çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilip, ilk derece mahkemesince suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüsten kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 07.02.2019 gün ve 2019/341 Esas, 2019/288 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair hükmünün 5271 sayılı CMK’nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmesine, 24.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.