YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/12271
KARAR NO : 2019/17956
KARAR TARİHİ : 10.10.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili özetle; davacının, davalı işyerinde 16/09/2010 tarihinden itibaren büro sorumlusu olarak çalışmaya başladığını, son ücretinin net 1.400,00 TL olduğunu, genel tatil günlerinde çalıştığını, yıllık izinlerin büyük bir çoğunluğunun kullandırılmadığını, fazla mesai yaptığını, alacaklarının ödenmemesi üzerine davacının iş akdini haklı nedenle feshettiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili özetle; davacının 15/09/2013 tarihli dilekçe ile istifa ettiğini, fazla mesai ücretlerinin ödendiğini, davacının saha teknik servis elamanı olarak çalıştığını, davacının işten ayrıldığı dönemde yıllık izin ücretlerinin hesaplanarak bankaya yatırıldığını, davacının son ücretinin brüt 1.072,58 TL olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın reddine karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davacı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut uyuşmazlıkta; yargılama sonunda davanın reddine karar verildiğinden, reddedilen miktar üzerinden vekille temsil edilen davalı lehine karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 13/2. maddesine göre, 40,00 TL red vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 1.800,00 TL. maktu vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK’nun geçici 3/2. Maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
F)SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, davalı lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin paragrafın çıkartılarak yerine;
“Yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gözetilerek belirlenen 40,00 TL vekillik ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine,” paragrafının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 28/09/2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. Sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, 10/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.