YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/7165
KARAR NO : 2019/17392
KARAR TARİHİ : 11.11.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 23.02.2016 tarihli 2013/13-592 E. 2016/94 K. sayılı kararında belirtildiği üzere “iade ve tazminin cebri icra yoluyla gerçekleştirilmesi, zararın failin rızası hilafına veya ondan habersiz olarak üçüncü kişilerce giderilmesi, eşyanın failin yakalanmamak için kaçarken atması sonucu veya kaçarken yakalanan failin üzerinde ele geçirilmiş olması gibi hallerde, failin gerçek anlamda pişmanlığından söz edilemeyeceğinden 5237 sayılı TCK’nun 168. maddesinin uygulanma şartı oluşmayacağı dikkate alınarak, somut olayda hırsızlık suçuna ilişkin zararın sigorta tarafından giderildiğinin müşteki beyanından anlaşılması karşısında, sanık hakkında koşulları bulunmadığı halde TCK’nın 168/2. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması, keza 15.04.2013 havale tarihli bilirkişi raporu ve 23.08.2012 CD izleme tutanağından iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğa verilen cezanın TCK’nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 11/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.