Yargıtay Kararı 17. Hukuk Dairesi 2017/743 E. 2019/9523 K. 16.10.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/743
KARAR NO : 2019/9523
KARAR TARİHİ : 16.10.2019

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 6183 Sayılı Yasadan kaynaklanan tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, … Mal Müdürlüğünün … vergi kimlik ve … TC kimlik numaralı mükellefi …’ın 2005 ve müteakip yıllara ait toplam 110.749,00-TL vergi borcu bulunduğunu, E-vdo sistemi üzerinden yapılan mal varlığı araştırmasında, … ili … ilçesi, … Mah. 383 ada 151 parsel ve … ilçesi, … Mah. … mevki 602 ada 1 parselde kayıtlı iki adet gayrimenkulünün bulunduğunu, ancak bu taşınmazları …’ın 27/05/2009 ve 29/05/2009 tarihlerinde … ve … sattığını, kamu borçlusu …’ın yaptığı tasarrufların iptalinin gerektiğini beyan ederek mal kaçırmak amacıyla davalılar arasında yapılan muvazaalı satışlara ilişkin tasarrufların iptali ile satış isteme yetkisinin tanınmasına karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı … vekili, müvekkili ile … arasında sadece soyisim benzerliği bulunduğu, akrabalık ilişkilerinin bulunmadığını, yapılan işlemin gerçek bir satış olduğu, müvekkilinin ihtiyaç kredisi kullanarak davalıya verdiğini, taşınmazın kredi karşılığında ipotek verildiğini, davalının borcu ödeyememesi üzerine müvekkilinin ipotekli
şekilde taşınmazı satın aldığını ve borcu ödeyerek hacizleri kaldırttığını, sonrasında da fiilen ve kiraya vererek kullandığını, ispatlanamayan davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davalılar arasında yasanın aradığı şekilde bir hısımlık ilişkisinin bulunmadığı, davacının mal kaçırmak maksadıyla dava konusu taşınmazı muvazaalı şekilde davalıya sattığı ispat edilemediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına 16/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.