YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/11359
KARAR NO : 2019/19924
KARAR TARİHİ : 19.12.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanığın müşteki …’ın aracını düz kontak yapmak suretiyle çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, eylemin nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek, müşteki …’a yönelik olarak da aynı Kanun’un 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması,
2-28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 62. maddesi uyarınca sanığın müşteki … ile kabule göre …’a yönelik eylemine uyan TCK’nın 142/1-e maddesinde öngörülen hapis cezasının alt sınırı 2 yıldan 3 yıla çıkarılmış ise de, sanığın atılı suçu işlediği 22/06/2014 tarihi itibariyle öngörülen hapis cezasının alt sınırının 2 yıl olduğu gözetilmeden, hükümde “mülga” Türk Ceza Kanunu olarak belirtilmek suretiyle çelişkiye neden olunarak ve herhangi bir gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılarak, sanığın müştekilere yönelik eylemleri yönünden temel ceza olarak 3 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.