Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2013/15965 E. 2013/22516 K. 10.12.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/15965
KARAR NO : 2013/22516
KARAR TARİHİ : 10.12.2013

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk (Kartal Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk) Mahkemesi’nce verilen 12.04.2012 gün ve 2010/216-2012/107 sayılı kararı onayan Daire’nin 21.06.2013 gün ve 2012/15660-2013/13013 sayılı kararı aleyhinde davacı-karşı davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Asıl davada davacı vekili, müvekkilinin TPE nezdinde 2009/02401 numara ile tescilli tasarımlarının birebir aynısı ve ayırt edilemeyecek düzeyde benzerlerinin davalı tarafından üçüncü kişilere satıldığının tespit edildiğini, davalı tarafın kötüniyetli hareket ettiğini, anılan tasarımların adına tescili için yaptığı endüstriyel tasarım tescil başvurusunun müvekkilinin itirazı üzerine reddedildiğini ileri sürerek, müvekkilinin maddi ve manevi tazminata ilişkin talep hakları saklı kalmak kaydıyla davalının dava konusu ticari faaliyetlerinin endüstriyel tasarım ihlali ve haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitini ve bu fiillerinin durdurulmasını ve engellenmesini, bu fiillerin sonuçlarının ortadan kaldırılmasını, davaya konu ürünlere ve araçlara el konulmasını ve şekillerinin değiştirilmesini talep ve dava etmiştir.
Asıl davada davalı vekili, davacı adına tescilli dava konusu “Beton Panel” isimli tasarım tescil belgesinin hükümsüzlüğüne ilişkin dava açıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Birleşen davada davacı vekili, “Beton Panel” adı altında, tekli tasarım olarak davalı taraf adına 20.05.2009 tarih ve 2009/02401 numara ile kayıtlı tasarım tescil belgesinin yenilik ve ayırt edicilik kriterlerine sahip olmadığını ileri sürerek, 554 sayılı KHK’nın 43. maddesi hükmü gereğince hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinini talep etmiştir.
Asıl davada davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece; iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, birleşen dava davalısı şirket adına kayıtlı endüstriyel tasarım tescil belgesinin 554 sayılı KHK’nın 6. ve 7. maddelerinde düzenlenen yenilik ve ayırt edicilik unsurlarını taşımadığı gerekçesiyle, KHK’nın 43/1-a maddesi hükmüne göre birleşen davanın kabulü ile davalı karşı davacı adına TPE nezdinde tescilli 2009/02401 sayılı endüstriyel tasarımın hükümsüzlüğüne; hükümsüzlük baştan itibaren geçerli olacağından asıl davanın davacısının hukuken korunabilir bir hakkının bulunmadığı ve tasarımdan doğan hakkına tecavüzün olmadığı, ayrıca davalı tarafın eylemlerinin TTK’nın genel hükümleri kapsamında haksız rekabet teşkil ettiği iddiasını ispata yarar yeterli delil sunulamadığı gerekçesiyle asıl davanın reddine dair tesis edilen karar, davacı-karşı davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.
Davacı-karşı davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebepler ile davacı-karşı davalıya ait tescilli tasarımın yeni olmadığının ortaya çıkmış bulunmasına, her ne kadar davalı-karşı davacı eylemlerinin tescilli tasarıma tecavüzün dışında aynı zamanda somut olaya uygulanması gereken 6762 sayılı TTK’nın 57/5. maddesi uyarınca haksız rekabet teşkil ettiği ileri sürülmüş ise de üretilen beton panelin davacı-karşı davalı ürününün birebir taklidi olduğunun kanıtlanmamasına, salt ebat aynılığının haksız rekabet teşkil etmemesine göre, davacı-karşı davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalı vekilinin karar düzeltme isteminin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacı-karşı davalıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 10.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.