YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/15680
KARAR NO : 2020/22
KARAR TARİHİ : 13.01.2020

Dolandırıcılık suçundan sanık …’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hakkında verilen cezanın anılan Kanun’un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine dair… 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/12/2018 tarihli ve 2018/359 esas, 2018/603 sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 19/11/2019 gün ve 94660652-105-34-3832-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/12/2019 gün ve 2019/119235 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21/11/2006 tarihli ve 2006/3-246 esas, 2006/261 sayılı ilâmında da değinildiği üzere, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 51/1. maddesinde düzenlenen; “İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir. Bu sürenin üst sınırı, fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş olan kişiler bakımından üç yıldır. Ancak, erteleme kararının verilebilmesi için kişinin; a) Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş olması, b) Suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması gerekir.” şeklindeki emredici hüküm karşısında, sanık hakkında belirlenen adlî para cezasının ertelenemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
5237 sayılı Kanun’un 51. maddesi uyarınca yalnızca hapis cezalarının ertelenmesi mümkün olup, hapis cezasından çevrilen veya doğrudan verilen para cezalarının ertelenmesine imkân bulunmadığından,… 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/12/2018 tarihli ve 2018/359 esas, 2018/603 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca, aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere BOZULMASINA, 13/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.