YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/6953
KARAR NO : 2020/375
KARAR TARİHİ : 14.01.2020

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.12.2017 gün ve 2017/214 Esas, 2017/248 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulüyle hükümlerin kaldırılarak çocuğun cinsel istismarı ve sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçlarından mahkumiyeti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi.
Katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesi içeriğinden sanık hakkında kurulan beraat hükümlerini temyiz ettiği anlaşılmakla, incelemenin sanık müdafisinin temyizi ile katılan Bakanlık vekilinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiziyle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:
Sanık müdafisinin temyiz isteminin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK’nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık müdafisinin verdiği süre tutum dilekçesinde herhangi bir temyiz gerekçesi göstermediği gibi gerekçeli kararın tebliğinden sonra gerekçeli temyiz dilekçesi de sunmadığı anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,
Katılan Bakanlık vekilinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;
5271 sayılı CMK’nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun kabulüyle hükümlerin kaldırılarak sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine dair kurulan hükümlere yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmesine, 14.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.