YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/12907
KARAR NO : 2020/1467
KARAR TARİHİ : 05.02.2020

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı iş yerinde 22/02/2006 tarihinde çalışmaya başladığını, 05/05/2013 tarihinde emeklilik şartını doldurduğundan iş çıkışının verildiğini, işveren tarafından Mayıs 2013 tarihinde müvekkile 9.470,00 TL ödeme yapıldığını, müvekkile işçilik alacaklarının tamamının ödenmediğini, tekrar sigortaya girişinin yapıldığını, müvekkilinin verilen görevleri aynen yerine getirdiğini buna rağmen 15/11/2014 tarihinde görevi ihmal tutanağının mesai arkadaşlarına imzalatılmaya çalışıldığını, müvekkilinin Kartal 5. Noterliğinin 24/11/2014 tarih ve 25992 yevmiye numaralı ihtarname keşide ederek; davalı iş yerinin bu tür davranışlardan kaçınması, ödenmeyen fazla mesai ücretlerini ve genel tatil ücretlerinin ödenmemesi ve sigortasının gerçek ücret üzerinden ödenmesini talep ettiğini, bunun üzerine davalı iş verinin müvekkilinin iş akdini diğer çalışma arkadaşları ile birlikte sonlandırıldığını, müvekkilinin tır şoförü olarak haftanın 7 günü, 2 hafta da bir gün izin kullanarak 07.30-19.30 saatleri arasında çalıştığını, haftanın 3 günü saat 21.00 e kadar çalıştığını, aylık net ücretinin 2.100,00 TL olduğunu, ücretin asgari kısmı bankadan gerisinin elden ödendiğini, müvekkilinin fazla mesai yapmasına rağmen ücretlerinin ödenmediği iddia ederek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti alacağı, hafta tatili ücret alacağı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, 2014 Kasım ayına ait ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının kamyon şoförü olarak 22/02/2006-14/08/2013 tarihleri arasında çalıştığını, emekli olduğunu ve tüm işçilik alacaklarını aldığını, üç ay kadar sonra 14.08.2013 tarihinde tekrar işe girdiğini, 23/11/2014-30/11/2014 tarihleri arasında mazeretsiz olarak işe gelmediğini, bu nedenle iş akdinin feshedildiğini, iş akdi işveren tarafından haklı sebep ile feshedildiğinden bu dönem için kıdem tazminatı hakkı doğmadığını, davacının haftalık 45 saati geçen çalışmalarının bordrolara yansıtılarak ödendiğini, davacının yıllık izinlerini kullandığını, davacının haftanın altı günü çalıştığı ve alacağının olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Hükmün davacı lehine vekalet ücretine ilişkin kısmında tarifenin dayanak maddesinin 13/1-2 yerine 12/1-2 olarak yazılması sonuca etkili olmayan maddi hata kabul edilmiştir.
2-Mahkemece davacının yaptığı harç masraflarının kabul/redde göre oranlanamayacağı gözetilmeyerek, harç masraflarının diğer yargılama giderlerine katılarak, kabul/redde göre oranlanması hatalı ise de, bu husus davacı temyizi olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
3-Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
4-Davacı 2.100,00 TL ücret alacağı talep etmiş, mahkemece ücret alacağı olarak 683,36 TL’ ye hükmedilmiştir. Bu durumda reddedilen 1.416,64 TL üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/2 maddesine göre ücreti vekalete hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi ve yıllık ücretli izin alacağına yasal faiz yerine en yüksek banka mevduat faizine hükledilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün, dava tarihi ve yapılan hatanın niteliği dikkate alınarak HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
F) Sonuç:
Hüküm fıkrasına yeni bir paragraf olarak;
“Davalı vekil ile temsil edildiğinden, reddedilen 1.416,64 TL üzerinden karar tarihindeki AAÜT. sinin 13/2. maddesi uyarınca belirlenen 1.416,64 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine” paragrafının eklenmesine ve
Hüküm fıkrasının yıllık izin alacağına ilişkin bendinde bulunan “…bankalarca uygulanan en yüksek faizi…” sözcüklerinin hükümden çıkarılarak yerine “…yasal faizi…” sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05/02/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.