YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/12332
KARAR NO : 2020/1994
KARAR TARİHİ : 12.02.2020

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının 25.01.2007-28.01.2014 tarihleri arasında tır şoförlüğü yaptığım, haftada ortalama 4 defa limana,…, . … içine gönderildiğinde aldığı toplam 400,00 TL harcırahla birlikte maaşı 1.800,00-2.200,00 TL arasında olduğunu, yemek ücretinin harcırahlardan karşılandığını, davacının 2 sene …’ya gazoz taşıdığını, … gibi şehirlere yük taşıdığı sürede 22.00-09.00 arasında çalıştığım, haftanın 4 günü … yük götürdüğünde 04.30-24.00 arası çalıştığını, haftanın diğer günlerinde …’ya yük götürdüğünde 06.00-20.00 arasında ve cumartesi 08.30-13.00 arasında çalıştığını, SGK sının asgari ücret üzerinden gösterildiğini, 03.04.2014 tarihli dilekçesinde, mart 2014 dönemine ilişkin olarak dava tarihinden sonra maaşının asgari ücret kısmının bankaya yatırıldığını iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, belirsiz alacak davası açılamayacağının, zamanaşımı itirazları olduğunun, davacının işe 25.01.2008 tarihinde başladığını, yapılırsa fazla mesai ücretinin ödendiğini, feshin haksız olduğunu, 06.00-10.00 ile 16.00-22.00 arasında kamyon ve tırların trafiğe çıkışının yasak olduğunu, davacının iddiasında yer bulan 04.30-24.00 arasında çalışmanın mümkün olmadığı, mart ayı ücretinin 03.04.2014 tarihinde davacının banka hesabına yatırıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı tanık olarak dinlendiği …. İş Mahkemesi’nin 2013/742 Esas sayılı dosyasında işe başlama saatini sabah 08:30 olarak açıklamış ayrıca trafiğe çıkışın yasak olduğu 16:00-20:00 saatleri arasında dinlendiklerini, bir anlamda dört saat ara dinlenmesi olduğunu açıklamış ayrıca cumartesi çalışmasının da 08:30-12:30 saatleri arasında olduğunu beyan etmiştir. Bu durumda bilirkişinin haftada bir gün 08:00-17:00 saatleri arası olarak kabul ettiği çalışma 08:30-17:00 olarak, haftada dört gün 08:00-22:00 arası olarak kabul ettiği çalışma 08:30-22:00 saatleri arasında ve 4 saat ara dinlenme ile ve yine 08:00-13:00 saatleri arasında kabul ettiği cumartesi çalışması ise 08:30-12:30 arasında kabul edilmelidir. Cumartesi günü için 30 dakika, haftada bir gün 08:30-17:00 saatleri arasındaki mesaide de 1 saat ara dinlenmesi gözetildiğinde davacı haftada 49 saat çalışmakta ve 4 saat fazla mesai yapmaktadır. Fazla mesai hesabının haftalık 4 saat üzerinden yapılması gerekirken davacının açıklamaları ve talebi aşılarak haftada 17.5 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 12/02/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.