YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/2934
KARAR NO : 2020/1098
KARAR TARİHİ : 25.02.2020

Mahkeme : İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma
Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-) Oluş ve dosya içeriğine göre; hakkında uyuşturucu madde satışı yaptığı yönünde istihbari bilgi bulunan sanığın olay tarihinde saat 19:45 sıralarında İstasyon caddesi üzerinde durdurulduğu sanığın, yapılan kaba üst aramasında suç unsuruna rastlanılmadığı ancak arama sırasında tedirgin ve şüpheli hareketlerde bulunduğu gerekçesiyle refakate alınarak İlçe Emniyet Müdürlüğü’ne götürüldüğü sanığa bir kaç kez üzerinde herhangi bir uyuşturucu madde olup olmadığı sorulduğunda sanığın kendiliğinden, mavi kot pantolonu altına giydiği kahve renkli içlik ile iç çamaşırı arasına elini sokarak gizlemiş olduğu beyaz jelatin içerisine konulmuş toplam 18 adet satışa hazır, fişek haline getirilmiş net 570 mg eroin maddesini çıkararak görevlilere teslim ettiği anlaşıldığından; sanık hakkında adli arama kararı bulunmadığı aşamada PVSK’nın 4/a maddesi uyarınca kaba üst araması ile bulunamayacak bir yerde sakladığı uyuşturucu maddeleri kendi rızasıyla teslim ederek uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun ortaya çıkarılmasını sağladığından TCK’nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabule göre de;
2-) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
3-) Adana Adli Tıp Kurumu tarafından suça konu uyuşturucu maddelerden alınan şahit numunenin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25/02/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.