YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/10915
KARAR NO : 2014/32740
KARAR TARİHİ : 23.10.2014

1-… 2-… 3-… vekili avukat … ile … Yem ve Un A.Ş vekili avukat … aralarındaki dava hakkında … 2. Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 31.01.2013 gün ve 2009/155 2013/112 sayılı hükmün davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.
K A R A R
Davacı birleşen dosya davalıları davalıya karşı istirdat ve tazminat isteminde bulunmuş, davalı birleşen dosya davacısı ise asıl davanın reddi ile 1.100,00 TL alacağının tahsilini istemiştir. Mahkemece birleşen davanın reddine, asıl davanın kısmen kabulü ile icra dosyası aracılığıyla davacılardan kesilen paraların iadesine, tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nın 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 TL ye çıkarılmıştır. Anılan yasanın derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Asıl davada zorunlu dava arkadaşlığı bulunmayıp her bir davacının icra dosyasına ödemek zorunda kaldığı ve mahkemece kabul edilen meblağlar ile istenilen tazminat miktarı, birleşen davada da karşı alacak istemi karar tarihi itibariyle 1.890,00 TL’yi geçmediğinden HUMK.nın 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427. maddesinin 2. fıkrası gereğince tarafların temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacılar ve davalının temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 23.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.