YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/5689
KARAR NO : 2020/505
KARAR TARİHİ : 23.01.2020

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Bağ-Kur prim borcu bulunmadığının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, bozmaya uyulayarak yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde, davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığı karar verilmiştir.
Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davacı, Bağ-Kur prim borcu bulunmadığının tespitini istemiş, davalı Kurum tarafından dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın geçici 63. madde uygulanmak suretiyle prim borcu silindiğinden Mahkemece, davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığı karar verilmiştir.
Hukuk Muhakemeleri Kanununun 326’ncı maddesinde belirtildiği üzere, vekâlet ücreti de dâhil yargılama giderlerinin davada haksız çıkan, yani aleyhe hüküm verilen tarafa yükletileceği belirtilmekle birlikte, davanın 5510 sayılı Yasanın geçici 63. maddesi öncesi açılması ve davalı Kurumun tarafından yargılama aşamasında davacının, tescil tarihi itibariyle sigortalığını durdurduğu ve prim borcunun sildiği anlaşılması karşısında, davalı Kurumun yargılama giderinden sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki; bu hususların düzeltilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesinde yer alan, 1086 sayılı Yasanın temyize ilişkin hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkin düzenleme uyarınca) Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; hükmün vekalet ücreti ve yargılama giderine ilişkin 2. ve 4. fıkralarının silinerek 2. fıkranın yerine “Davacı tarafından yapılan yargılama giderinin kendi üzerinde bırakılmasına” cümlesinin eklenmesine ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.