YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/6566
KARAR NO : 2016/7985
KARAR TARİHİ : 22.11.2016

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (üç kez), müstehcenlik (üç kez), çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez), çocuğun nitelikli cinsel istismarı
HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı (bir kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (üç kez), çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez) suçlarından mahkûmiyet, müstehcenlik suçundan (üç kez) kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılması

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, dosya incelendi.
Sanık hakkında müstehcenlik suçundan (üç kez) dolayı 5271 sayılı CMK’nın 231/12. maddesi uyarınca verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların itiraz kanun yoluna tâbi olup temyizinin mümkün olmadığı ve anılan kararların mahallinde itiraz merciince incelenerek itirazların reddedildiği anlaşıldığından, sanık müdafiin anılan kararlara yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİYLE, incelemenin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (üç kez), çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez) ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüsten verilecek cezanın hakkaniyet gereği çocuğun basit cinsel istismarı suçu için kanunda öngörülen asgari cezadan az olamayacağı ve eylemin işleniş şekli, işlendiği zaman dilimi ve sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı nazara alınıp fiilin ağırlığıyla orantılı olarak, hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı TCK’nın 103/2. maddesi uyarınca verilecek temel cezadan aynı Kanunun 35/2. maddesine göre teşebbüs nedeniyle yapılacak indirimin mağdura verilmek istenen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözetilerek uygun bir oranda yapılması suretiyle, belirlenecek cezanın cinsel istismar suçunun basit haline ilişkin 5237 sayılı TCK’nın 103/1. maddesinde yer alan cezanın altında olmaması gerektiği düşünülmeden, eksik cezaya hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından ve hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nın 61. maddesinde belirtilen sıralamaya uygun olarak önce teşebbüs hükümlerinin sonrasında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği halde bu sıralamaya uyulmaması ise sonuç cezaya etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.
Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 22.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.