Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2012/237 E. 2012/26610 K. 07.12.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/237
KARAR NO : 2012/26610
KARAR TARİHİ : 07.12.2012

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : Katılan sanık … hakkında; 5237 sayılı TCK’nın 85/2, 62, 51/1-3, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet; Katılan sanık … hakkında; 5237 sayılı Kanunun 22/6. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına

Taksirle öldürme suçundan katılan sanık …’in mahkumiyetine, katılan sanık … hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümler katılan sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1) Sanık … hakkındaki hükmün incelenmesinde:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanık … müdafinin eksik incelemeye, katılan sanık … müdafinin sanığın kusurunun bulunmadığına ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
2) Katılan sanık … hakkındaki ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükmün incelenmesine gelince;
5237 sayılı TCK’nın 22/6-1. cümlesinin uygulanabilmesi için taksirle hareket sonucu neden olunan neticenin, münhasıran sanığın kişisel ve ailevi durumu bakımından artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olmasına yol açması gerektiği olayda sanığın kızının ölmesi yanında diğer araçta bulunan katılan sanık … ve katılanlar … ile …’ın da basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmaları ve sanık …’dan şikayetçi olmaları ve sanık …’ın önündeki aracı devamlı düz şerit çizgilerinin varlığına rağmen sollayarak sebebiyet verdiği kazada bilinçli taksirin unsurlarının oluştuğu gözetilip sanığın 5237 sayılı TCK’nın 85/2, 22/3 ve 22/6. maddeleri gereğince cezalandırılması yerine sanık hakkında yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, katılan sanık … müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.