YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/5903
KARAR NO : 2014/22273
KARAR TARİHİ : 10.11.2014

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal
Hüküm : TCK’nın 134/1-1, 62, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
İncelenen dosyada, sanığın TCK’nın 134/1-1, 62. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 51/1. maddesi gereğince sanığa hükmedilen hapis cezasının ertelenmesine, TCK’nın 51/3. maddesi gereğince sanık hakkında 2 yıl denetim süresi belirlenmesine ilişkin 17.02.2009 tarih, 2008/492 esas, 2009/70 karar sayılı mahkumiyet hükmünün, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 04.04.2012 tarih, 2011/12220 esas, 2012/9228 sayılı kararıyla, “…Katılanla aynı üniversitede çalışan sanık tarafından katılanın resmi ile ad ve soyadı kullanılarak facebook sayfası açmaktan ibaret eyleminde, sayfada yer alan bilgiler de nazara alındığında eylemin cezai yaptırımı gerektirecek içeriği bulundurmadığı gözetilmeksizin beraati yerine özel hayatın gizliliğini ihlalden mahkumiyetine karar verilmesi, kabule göre de; Sanığın üzerine atılı suç CMK’nın 253. maddesi, TCK’nın 134/1 ve 139. maddeleri uyarınca uzlaşma kapsamında olup, mahkemece CMK’nın 254. maddesi uyarınca uzlaştırma hükümleri uygulanmadan eksik inceleme ile hüküm tesisi…” nedenlerine dayalı olarak bozulduğu ve yerel mahkemece önceki verilen kararda direnildiği belirtilerek, sanığın TCK’nın 134/1-1, 62. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 51/1. maddesi gereğince sanığa hükmedilen hapis cezasının ertelenmesine, TCK’nın 51/3. maddesi gereğince sanık hakkında 2 yıl denetim süresi belirlenmesine ilişkin 28.03.2013 tarih, 2012/977 esas, 2013/181 karar sayılı mahkumiyet hükmünün kurulduğu anlaşılmakla,
Dairemizin 04.04.2012 tarih, 2011/12220 esas, 2012/9228 karar sayılı bozma ilamına karşı yerel mahkeme tarafından direnme kararı verilmiş olup, Yargıtay Kanunu’nun 15/1. maddesi uyarınca direnme kararını inceleyerek karar verme görevi Yargıtay Ceza Genel Kuruluna ait bulunduğundan, dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.