YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/5111
KARAR NO : 2012/28432
KARAR TARİHİ : 25.12.2012

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 85/1, 62, 50, 52, 53/6, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur durumuna, eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen; katılan vekilinin bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,
1- Gerekçeli karar başlığında, suçun işlendiği tarihin 10.04.2008 yerine sehven 20.04.2008 olarak yazılması ve suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232/2-c maddesine aykırı hareket edilmesi,
2- Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’’nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK’’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın asli kusurlu olduğunun mahkemece de kabul edildiği somut olayda, sanığın taksirinin yoğunluğu gözetilerek, alt sınır aşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza yerine, asgari hadden ceza tayini,
3- Adli sicil kaydı bulunmayan sanığın, beyanına göre evli, 3 çocuklu ve aylık kazancının 1.500,00 – 2.000,00 TL arasında olduğu dikkate alınmaksızın hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmemesine karar verilirken, 5237 sayılı TCK’nın 52/4. maddesinde öngörülen nesnel (objektif) ve öznel koşulların değerlendirilip buna ilişkin gerekeçelerin gösterilmesi gerektiği gözetilmeden, yasal ve yeterli olmayan “sanığa verilen para cezasının miktarı, sanığın sosyal ve içtimai durumu, geçmiş hali, ilerde bir daha suç işlemeyeceğine kanaat gelmemesi” gerekçe gösterilmek suretiyle para cezasının taksitlendirilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.