YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/243
KARAR NO : 2014/22673
KARAR TARİHİ : 12.11.2014

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/1, 89/2-b-(e), 62, 52/1-4. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay günü idaresindeki otomobil ile, meskun mahalde, çift yönlü yolda hızla seyir halinde olan sanığın, seyir yönüne göre ileride sol taraftan kaplamaya girerek karşıdan karşıya geçmekte olan yayaya çarpması nedeniyle katılanın hayati tehlike geçirdiği ve 4. derece etkili kemik kırıkları oluşacak şekilde yaralandığı olayda her ne kadar sanık tali kusurlu ise de, katılanın mağduriyeti gözetildiğinde sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayininde isabetsizlik görülmediğinden; tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kusura, erteleme veya hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerekiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Büyükçekmece Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 07.03.2012 tarihli rapora göre olay nedeniyle katılanın hayati tehlike geçirecek ve vücudunda 4. derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığının ifade edilmesi ve düzenlenen iddianamede de katılanın hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığının anlatılmasına rağmen sanık hakkında tayin edilen temel ceza üzerinden artırım yapılırken eylemine temas eden TCK’nın 89/2-b ve e bentlerinden yalnız 89/2-b bendinin gösterilmesi ve tam gün karşılığı belirlenen adli para cezasının günlüğü 20 TL üzerinden paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK’nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının 2. bendindeki “TCK’ nun 89/2-b” ibaresinin “TCK’nın 89/2-b-e” şeklinde ve 5. bentteki “TCK. nun 52/1” ibaresinin “TCK’nın 52/2.” olarak değiştirilmeleri suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.