Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2013/28416 E. 2014/24209 K. 01.12.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/28416
KARAR NO : 2014/24209
KARAR TARİHİ : 01.12.2014

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık
Hüküm : Sanıklar hakkında; Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Şikayetçi Kültür ve Turizm Bakanlığı’na duruşma günü bildirilmediğinden, CMK’nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçta zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, suçtan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan şikayetçi Kültür ve Turizm Bakanlığı’nın CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilmek suretiyle yapılan incelemede;
İzmir 2 numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu’nun 14.02.1996 tarih ve 5576 sayılı kararıyla 3. derece doğal sit alanı kabul edilen bölge içerisinde kalan, Marmaris ilçesi, …. köyü, … ada, 9 sayılı parselde yer alan ve tapuda özel mülkiyete tabi olan arazinin, … köyü muhtar ve azaları olan sanıklar …, …, …, … ve … tarafından, aldıkları köy kararıyla arazinin sahibi olan sanık …’den köyün pazar yeri amaçlı kiraladıkları ve bu alana çakıl taşı döküldüğü, bu durumun Marmaris Müze Müdürlüğü görevlilerince yerinde yapılan denetimde tespit edilmesi üzerine, Muğla Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu’nun 27.01.2011 tarih ve 6805 sayılı kararıyla sorumlular hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği, her ne kadar … köyü muhtarı, azaları ve davaya konu arazinin sahibi olan sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açılmış ise de; dosya kapsamında bulunan olay yerini gösterir fotoğrafların incelenmesinden, olay yerine herhangi bir inşai müdahale niteliğinde uygulamanın yapılmamış olduğu, sadece fiziki müdahale kapsamında olduğu değerlendirilebilecek çakıl taşının döküldüğü, ancak bu dökülen çakıl taşının da az miktarda ve çamurlanmayı önleme amaçlı döküldüğünün, bu nedenle de uygulamanın fiziki müdahale kapsamında da sayılmaması gerektiğinin anlaşılabildiği, olay yerinde yapılan 14.05.2012 tarihli keşfe iştirak eden inşaat
mühendisinden alınan bilirkişi raporunda da, uygulamanın fiziki ve inşai müdahale kapsamında bulunmadığının belirtildiği, ayrıca dosya kapsamında örneği bulunan köy karar defterinde alınan pazar yeri olarak bahse konu arazinin kiralanması kararının, 01.08.2010 tarihinde mülki amir tarafından uygun bulunduğu, alınan bu kararın mülki amirlik tarafından da uygun bulunması üzerine, sanıkların davaya konu yerin kiralanması ve yağmur nedeniyle çamurlanmanın önüne geçilebilmesi amacıyla üzerine az miktarda çakıl dökülmesi eylemleri yönünden bir suç kastıyla hareket etmedikleri, böylece sanıkların üzerlerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığı ve mahkemece sanıklar hakkında beraat kararı verilmesinde bir aykırılığın olmadığı anlaşılmakla;
Yapılan yargılama sonunda, atılı suç açısından sanıklarda suç kastının bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sanıkların beraatlerine ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 01/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.