YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/10237
KARAR NO : 2014/27759
KARAR TARİHİ : 13.10.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, suç eşyasını satın alma, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Sanık … hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak suçundan kurulan hüküm ile ilgili temyiz talebinin incelemesinde;
TCK’nın 19/2. maddesine göre hüküm vermeden önce verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin kararların durma kararı niteliğinde olduğu, bu kararların CMK’nın 223/8 maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olması nedeniyle aynı kanunun 264. maddesi uyarınca itiraz mahiyetinde kabul edilmesi gereken temyiz talebinin merciince değerlendirmek üzere, incelenmeksizin mahalline iadesine dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE,
II-Sanık … hakkında hırsızlık ve sanık … hakkında suç eşyasını satın alma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde,
Sanık … yönünden; sanığın diğer sanıklarla fikir ve eylem birliği içerisinde fiili gerçekleştirdiği sabit olmasına rağmen, 5237 sayılı TCK’nın 37. maddesinde düzenlenen “müşterek faillik” hükümleri yerine, aynı Kanun’un 39. maddesi uyarınca uygulama yapılması, sanık hakkında verilecek sonuç ceza belirlenirken TCK’nın 62/1. maddesinin uygulanması sırasında hesap hatası yapılması nedeniyle sonuç olarak 1 yıl 8 ay hapis cezası yerine 1 yıl 6 ay hapis cezası verilmesi suretiyle eksik ceza tayinine neden olunması aleyhe temyiz olmadığından, hırsızlık suçundan kurulan hükümde uygulama maddesinin gösterilmemesine karşın suçun niteliği, karar içeriği ve dosya kapsamından açıkça anlaşılmakla mahallinde giderilebilir eksiklik olarak görüldüğünden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmemesine karşın hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olarak TCK’nın 53. maddesinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık … yönünden; tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 61/8. maddesi uyarınca adlî para cezası hesaplanırken, cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılması gerektiği hâlde, hükmedilen 180 gün adlî para cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 52/2. maddesi gereğince adlî para cezasına çevrilmesini müteakip artırım ve indirim maddelerinin uygulanması suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yaılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanıklar … ve …’in temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 13.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.