YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/10907
KARAR NO : 2014/8398
KARAR TARİHİ : 11.03.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozmak
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Oluşa ve dosya içeriğine göre; hırsızlık yapma hususunda vermiş oldukları kararın icrası kapsamında sanıklar … ve Semra Yıldırım ile fikir birliği içinde hareket ettikleri anlaşılan … ve … hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması mümkün görülmüş; sanıkların, gerçekleşen hırsızlık eyleminden asli fail olarak sorumlu tutulmaları gerektiği gözetilmeden, yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle cezalarından TCK’nın 39/.1 maddesi uyarınca indirim yapılması, suça konu eşyanın ihbar üzerine, olay yerinden kaçarken yakalanan sanıkların aracında ele geçirilerek, güvenlik güçleri tarafından müştekiye iade edildiği anlaşılmasına rağmen, sanıklar hakkında yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle TCK’nın 168. maddesi uygulanarak eksik ceza tayini ve sanık …’ın adli sicil kaydından, tekerrüre esas olacak şekilde daha ağır hükümlülüğünün bulunduğu gözetilmeden, daha az ceza içeren kararın TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasında esas alınması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
I-Sanıklar Semra Yıldırım, … ve … hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar Semra Yıldırım, … ve … müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II-Sanık … hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
TCK’nın 53/1. maddesinin c bendindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun, “kendi alt soyu” yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.