YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/3559
KARAR NO : 2014/24507
KARAR TARİHİ : 03.12.2014

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay günü, sabah 06:30 sıralarında, idaresindeki otomobil ile yanışlıkla girdiği sokaktan çıkmak isterken geri geri geldiği sırada, katılan …’ın usulüne uygun şekilde park edilmiş aracına çarpan sanığın eyleminin, katılan tarafından kolluk görevlilerine telefonla haber verilmek istendiği sırada sanığın aracıyla olay yerinden kaçması şeklinde gerçekleşen olayda, tanık olarak dinlenen …’ın sanığın araçtan indikten sonra alkol kokusu geldiğini, sanığın gözlerinin kızarmış halde olduğunu ve sağlıklı şekilde konuşamadığını beyan ettiği, tanık …’nin de sanığın sokaktan aracını çıkarmak için bir süre uğraştığını, aracından inerken düşecek halde olduğunu, olayı kolluk görevlilerine bildirilmesini istemediğini beyan ettiği, bu beyanların katılanın ifadeleri ile de örtüştüğü anlaşılması karşısında; sanığın kastının yoğunluğu, oluşan zarar ve suçun işleniş biçimi dikkate alınarak sanık hakkında asgari hadden uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi; aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
TCK’nın 50/6. maddesinin tedbirlerle sınırlı olduğu gözetilmeksizin, sanık hakkında TCK’nın 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince hükmedilen adli para cezasına ilişkin TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca ihtarat da yapılmasına rağmen TCK’nın 50/6. maddesinin uygulanması,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının TCK’nın 50/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin 7. bendinin hükümden çıkartılması suretiyle, eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.