YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/15320
KARAR NO : 2014/20752
KARAR TARİHİ : 23.10.2014

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : Sanık … için; TCK’ nın 89/1-2-b, d; 62/1, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet
Katılan-sanık … için; TCK’ nın 89/1, 62/1, 51/1-3 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanık ve katılan-sanığın mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, katılan-sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanık … hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, kusura, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
2- Sanık … hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılan-sanık müdafiinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın üzerine atılı taksirle yaralama suçunun takibinin şikayete tabi olması ve 23.08.2009 tarihinde meydana gelen olayda yaralanan katılan-sanık …, sanık … hakkında 5237 sayılı TCK’nın 73/1. maddesinde öngörülen 6 aylık süre geçtikten sonra, 08.04.2010 tarihinde kollukça alınan ifadesinde şikayetçi olduğu gözetilmeksizin, kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle TCK’nın 73/1 ve CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince düşürülmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün görüldüğünden, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanık hakkında açılan kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 73/1 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, 23/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.