Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2014/9647 E. 2014/14860 K. 28.04.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/9647
KARAR NO : 2014/14860
KARAR TARİHİ : 28.04.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I- O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin incelenmesinde;
O yer Cumhuriyet Savcısının 26.02.2013 tarihinde verilen kararı, bir aylık süresinden sonra 28.03.2013 tarihinde temyiz etmiş olduğu anlaşıldığından, temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
II- Sanık …’in temyiz talebinin incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Müşteki ve katılanın bulunduğu ikametten çalınan cep telefonlarının sanığın farklı kişilere ait olduğunu bildiğine ilişkin delil bulunmadığı gibi, aynı konutta bulunanların eşyasının çalınması halinde müşterek zilyetlik söz konusu olacağından koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında TCK’nın 43/2-1 maddesi uyarınca artırım yapılarak fazla cezaya hükmedilmesi,
2-Müşteki Rebiha’nın soruşturma aşamasındaki beyanına göre, saat 21:00 sıralarında cep telefonlarını veranda da bulunan masa üzerinde bırakarak arka tarafa geçtiklerini beyan ettiği, katılan …’in soruşturma aşamasındaki beyanına göre, saat 20:00 sıralarında cep telefonlarını masa üzerinde bırakarak arka tarafa geçtiklerini beyan ettiği, sanık …’in suçlamayı kabul etmemesi ve güneşin olay günü Dikili İlçesinde saat 19:58’de batmış olduğu dikkate alındığında, suç saati kesin olarak tespit edildikten sonra sanık hakkında TCK’nın 143 ve 116/4. maddelerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
3-Sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK’nın 168. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılırken cezanın 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası olması gerekirken 1 yıl 2 ay 10 gün olarak hesaplanması ve diğer indirimlerin hatalı miktar üzerinden yapılmak suretiyle sanık hakkında fazla cezaya hükmedilmesi,
4-Sanık hakkındaki ek iddianamede TCK’nın 119/1-c. maddesinin uygulanması talep edilmediği, sanığa kovuşturma aşamasında CMK’nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan TCK’nın 119/1-c. maddesi uyarınca uygulama yapılarak savunma hakkının kısıtlanması,
5-Sanık ve temyiz incelemesi yapılmayan arkadaşlarının yakalanmaları ile taşıdıkları çantada yapılan aramada katılan … ve müşteki …’ya ait cep telefonları ele geçirildiği, kolluk tarafından yapılan araştırma sonucu cep telefonlarının müşteki ve katılana ait olduğunun anlaşılmasıyla iade edildiği, sanık …’in pişmanlık göstermeyerek suçlamayı kabul etmemesi ve rızaya dayalı bir iade olmadığı halde, sanık hakkında hatalı şekilde TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son. maddesinin gözetilmesine, 28.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.