YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/580
KARAR NO : 2014/11463
KARAR TARİHİ : 22.10.2014

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Sanık … hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, sanık … hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve fuhuş
HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
Kayden 12.11.1992 doğumlu olup kovuşturma evresinde istinabe yoluyla ifadesinin alındığı 31.01.2011 tarihinde 19 yaşı içerisinde bulunan mağdurenin zorunlu vekil huzurunda sanık olan babası Şaban’dan şikâyetçi olmadığını beyan etmesi karşısında bu sanık yönünden hükmü temyize hakkı bulunmayan mağdure vekilinin vâki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanık … hakkında kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
CMK.nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, suçtan zarar gören mağdurenin sanık … hakkında şikâyetçi olup davaya katılmak istediği, zorunlu vekilinin de 25.02.2011 tarihli celsede sanığın cezalandırılmasını isteyip verilen hükmü temyiz etmekle açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdure …’un davaya katılmasına, zorunlu vekilin katılan vekili olarak kabul edilmesine karar verilmekle yapılan incelemede:
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 22.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.