YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/8319
KARAR NO : 2014/15523
KARAR TARİHİ : 07.07.2014
Mahkemesi :İş Mahkemesi
Dava Türü : Alacak
TTaraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gereçleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini, …. 3. İş Mahkemesine ait 2010/141 E.-2011/301 K. Sayılı dosyada alacaklarını talep ettiğini, kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiğini belirterek, bakiye alacaklarının tahsilini istemiştir.
Davalı davacının haksız olduğunu, savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.
Davacı vekili tarafından fazla mesai,ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili ücreti alacakları bakımından yasal faiz talep edilmiştir.Mahkemece her üç alacak kalemi bakımından İş Kanunun 34/1.maddesi uyarınca en yüksek banka mevduat faizine hükmedilmiştir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun “taleple bağlılık ilkesi” başlığını taşıyan 26. maddesinde “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmüne yer verilmiştir. Şu halde mahkemece hükmedilecek faiz, talebe göre yasal faiz olmalı ve ancak bahsi geçen alacaklar genel anlamda işçilik ücreti olarak değerlendirileceklerinden hükmedilecek yasal faiz İş Kanunun 34/1.maddesi uyarınca en yüksek banka mevduat faizi aşmamalıdır.Zira yasal faiz oranının zaman zaman en yüksek mevduat faizinin üzerine çıktığı bilinmektedir. Ayrıca Mahkemece infazda tereddütlere neden olacak şekilde anılan alacak kalemleri bakımından faiz başlangıç tarihlerinin hükümde belirtilmemesi de hatalı olup bu durum da ayrı bir bozma sebebi ise de, tespiti yapılan yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 5. paragrafının tümüyle silinerek yerine;
“312,00 TL net genel tatil ücret alacağının, 1.880,00 TL net hafta tatil ücret alacağının, 4.453,00 TL net fazla mesai ücret alacağının dava tarihi olan 4.5.2011 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faiz oranını aşmamak üzere yasal faizi ile birlikte, davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, 07/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.