YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/7421
KARAR NO : 2014/1297
KARAR TARİHİ : 28.01.2014
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, dolandırıcılık
HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu’nun 29/12/2011 tarih ve 2011/Bşk-42-42 Esas-Karar sayılı kararında belirlendiği gibi;
2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesinin 3-f fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasında işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir,” (b) bendinde de; “Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verilmiştir.
Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.
İddianame anlatımına göre;
Sanığın, katılana ait bankamatik ve kredi kartları ile para çekmek ve alışveriş yapmak suretiyle haksız yarar sağladığı ve katılanın evde olmadığı sırada evden 2 adet altın yüzük, 1 çift altın küpe, 1 adet çeyrek altın, 1 adet yarım altın ve 1 adet … marka cep telefonunu çaldığının iddia edilmesi karşısında, sanığa yüklenen eylemlerin 5237 sayılı TCK’nın 245/1 ve 142/1-b maddeleri kapsamında, banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçu ile hırsızlık suçu kapsamında kaldığı dikkate alınarak,
Temyiz incelemesine konu suçlardan iddianamede anlatılan ve sevk maddeleri gösterilen hırsızlık suçunun cezası, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde iki yıldan beş yıla kadar hapis; banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunun cezası ise aynı kanunun 245/1. maddesinde üç yıldan altı yıla kadar hapis ve adli para cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;
İddianamedeki anlatım, tavsifin ağırlığı ve Yargıtay Kanunu’nun değişik 14. maddesi gereğince, temyiz incelemesi Yüksek (8.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 28/01/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.