YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/11686
KARAR NO : 2014/35101
KARAR TARİHİ : 09.12.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanığın, müştekiye ait inşaat alanından, kullanılmamış demir parçaları ile hurda demirleri çalmaya kalkışma şeklindeki eyleminin, TCK’nın 142/1-e maddesinde tanımlanan tahsis ve kullanımları gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçuna uyduğu gözetilmeden, sanık hakkında hüküm kurulurken aynı Yasanın 141/1. maddesi ile uygulama yapılması; olayın 23.08.2010 günü saat 03.00 sıralarında meydana geldiği, UYAP kaydına göre suç tarihinde güneşin saat 18,54 te battığı, yaz saati uygulaması da dikkate alındığında saat 20,54 ten sonraki zaman diliminin gece olarak kabulü gerektiğinin anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan hükümde TCK’nın 143. maddesi uyarınca ceza arttırımına gidilmemesi; sanığın inşaat alanından hurda demir ve kullanılmamış demir parçalarını topladığı sırada inşaatın bekçisi tarafından yakalanması üzerine eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığının anlaşılması karşısında şartları oluşmadığı halde sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK nın 145. maddesinin uygulanması yoluyla ceza indirimine gidilmesi aleyhe temyiz olmadığından; uygulama yeri olmadığı halde TCK’nın 145. maddesinin teşebbüs hükmünü düzenleyen 35. maddeden sonra uygulanmış olması da, sonuç cezayı etkilemediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Bu dava sebebiyle yapılan 17,00 TL davetiye giderinin 6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK’nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin değerlendirilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama gideri ile ilgili bölüm çıkarılarak yerine ”bu dava sebebiyle yapılan 17,00 TL yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine” ibaresi eklenmek suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.12.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.