YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/16190
KARAR NO : 2014/13991
KARAR TARİHİ : 24.07.2014
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
KARAR : TCK’nın 18/4-5 maddeleri uyarınca geri verme talebinin kabul edilebilir olduğuna
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Adi ara vermede CMK’nın 331. maddesi gereğince acele ve tutuklu işlere bakmakla görevli Nöbetçi Kurulca dosya görüşüldü;
Geri verme; ceza hukuku bağlamında milletlerarası adli yardım kurumu olup, bir devletin (talep edilen devlet) ülkesinde bulunan bir bireyi, kovuşturmanın yapılabilmesi veya hükmedilen cezanın infazı için diğer bir devlete (talep eden devlet) teslim etmesine olanak veren hukuki ve siyasi bir işlemdir. Mevzuatımızda geri vermeye ilişkin kaynaklar, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38. maddesinin son fıkrası, Suçluların İadesine Dair Avrupa Sözleşmesi (SİDAS), bu sözleşmeye ek 2. protokol, değişik ülkelerle yapılmış ikili sözleşmeler ile uyuşturucu maddeler, kara para aklama, sınır aşan örgütlü suçlar, yolsuzluk ve terörizmle mücadele bağlamında uluslararası kuruluşlar bünyesinde hazırlanan çok taraflı bazı sözleşmelerdeki geri vermeye dair hükümler ve geri vermeyi düzenleyen 5237 sayılı TCK’nın 18. maddesi oluşturmaktadır.
Görüldüğü üzere, geri verme kurumunu, iç hukuk ve milletlerarası hukuk normları birlikte düzenlemektedir. Anayasamızın 38/son maddesi Uluslararası Ceza Divanı’na taraf olmanın gerektirdiği yükümlülükler hariç olmak üzere, vatandaşın suç sebebiyle geri verilemeyeceği hükmünü getirirken, TCK’nın 18. maddesi hangi suçların geri vermeye konu teşkil etmeyeceğine, yetkili ve görevli mahkemeye, geçici tutuklamaya, geri vermede özellik kuralına ve geri vermeye nihai olarak karar verecek makama ilişkin hükümler içermektedir.
Tüm bu yasal mevzuat çerçevesinde suçluların iadesi belli şartlara tabi tutulmuştur. Bunlar; iadesi talep edilen kişinin Türk vatandaşı olmaması, talep eden ülke içinde işlemekle itham edildiği bir suç nedeniyle soruşturma ya da ceza kovuşturmasının başlamış olması veya kesinleşmiş bir mahkumiyet hükmünün bulunması, atılı fiilin ülkemiz Kanunlarına göre de suç oluşturması ve bu suçun iadeye konu olabilecek bir suç (SİDAŞ 2/1-2, Ek 2. Protokol 2, TCK 18/1-b maddeleri ile sınırlanan suçlardan) olması gerekmektedir.
Ayrıca TCK’da iadenin olumsuz şartları da belirlenmiş olup bu şartlar aynı Kanunun 18. maddesinde;
a) Türk kanunlarına göre suç değilse,
b) Düşünce suçu veya siyasî ya da askerî suç niteliğinde ise,
c) Türkiye Devletinin güvenliğine karşı, Türkiye Devletinin veya bir Türk vatandaşının ya da Türk kanunlarına göre kurulmuş bir tüzel kişinin zararına işlenmişse,
d) Türkiye’nin yargılama yetkisine giren bir suç ise,
e) Zamanaşımına veya affa uğramış ise, geri verme talebi kabul edilmez, şeklinde düzenlenmiştir.
Bu ilkeler ışığında somut olay incelendiğinde;
Geri verilmesi talep edilen Suriye vatandaşı …’in dolandırıcılık suçundan Romanya ülkesinin Galati Asliye Ceza Mahkemesinin 30.01.2004 tarihli kararı ile toplam 6 yıl hapis hapis cezası ile cezalandırıldığı, söz konusu kararın Galati Ağır Ceza Mahkemesi’nin 27.09.2004 tarih ve 722 sayılı kararı ile kesinleştirilerek, cezasının infazı amacıyla iadesi için işlemler başlatıldığı, bu kapsamda Ülkemizin de taraf olduğu Suçluların İadesine Dair Avrupa Sözleşmesinin (SİDAS) 12. maddesi uyarınca iade ile ilgili talepte bulunulması üzerine, Ülkemize giriş yapan ve Kilis ilinde 20.05.2014 tarihinde yakalanan …’in, Kilis Sulh Ceza Mahkemesinin 20.05.2014 tarihli ve 2014/677 sorgu sayılı kararı ile Suçluların İadesine Dair Avrupa Sözleşmesi’nin 16. maddesi uyarınca geçici olarak tutuklandığı, T.C. Adalet Bakanlığının, Suçluların İadesine Dair Avrupa Sözleşmesi’ne taraf olan Romanya Devletine geri verilmesi ile ilgili karar talebi yazısına istinaden 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un 18/4 maddesi uyarınca yapılan yargılama sonunda, Türk vatandaşı olmayan … hakkında Kilis Ağır Ceza Mahkemesince geri verilmesi talep edilen …’ın iadesinin kabul edilebilir olduğuna dair verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, geri verilmesi talep edilenin müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kararın ONANMASINA, 24.07.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.