YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/9503
KARAR NO : 2014/17920
KARAR TARİHİ : 24.09.2014

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2.Davacı vekili, davacının 15.09.1988 tarihinden emekli olduğu 13.02.2013 tarihine kadar davalı işyerinde … Sendikası üyesi olarak çalıştığını, davalı işyerinde 01.03.2007-14.03.2009, 15.03.2009- 14.03.2011 tarihleri arasında yürürlükte bulunan TİS’in 3/3. maddesinde büro elemanlarının sözleşme kapsamı dışında olduğuna ilişkin hüküm nedeniyle TİS’lerde düzenlenen haklardan mahrum bırakıldığını, davalı işverenin bu uygulamasıyla eşitlik ilkesine aykırı olarak eşit durumdaki işçiler arasında ayrımcılık yaptığını, bu durum işyerinde çalıma barışını bozduğu gerekçesiyle alacak davası ikame edildiğini, emsal dosyada davalı işverenin eşitlik ilkesine aykırı olarak 35 işçinin müvekkil ile aynı ve benzer işi yaptığı halde TİS’deki hükümlerden yararlandırıldığının ispatlandığını, kabul ile sonuçlanan davaların Yargıtay tarafından onanarak kesinleştiğini, 2011-2013 dönemini kapsayan TİS’de madde 3/3’de yer alan büro işçilerinin sözleşme kapsamı dışında olduğuna ilişkin hükmün kaldırıldığını, ancak müvekkilinin eşitlik ilkesine aykırı olarak 2011 yılı Mart ayına kadar TİS hükümlerinden yararlandırıldığını, 2011 yılı Mart ayından sonraki dönemde de ücret zammı ve buna bağlı hakların eksik ödendiğini, fiilen büro işçisi olarak çalışmadığı ve TİS kapsamında olduğu belirtilerek … 2. İş Mahkemesinin 2009/1261 E. sayılı dosyası ile davalı aleyhine dava açtığını, açılan davanın mahkemece kabul edildiğini, kararın Yargıtay 9.H.D.nin 21.1.2013 tarih ve 2013/1980 K. sayılı ilamı ile onandığını bildirerek fazlaya dair dava hakları saklı kalmak kaydıyla; 4.000,00 TL ücret zammı farkı, 1.500,00 TL ilave tediye fark alacağı, 4.500,00 TL sorumluluk zammı ve sorumluluk zammı fark alacağı, 4.500,00 TL ikramiye ve ikramiye fark alacağı, 3.000,00 TL yemek yardımı, 1.500,00 TL giyim yardımı, 300,00 TL öğrenim yardımı ve 2.500,00 TL hizmet yılı prim alacağının dava tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Davacı davasını 19.02.2014 tarihinde ıslah etmiş, ıslah dilekçesinde dava konusu alacakların dava dilekçesinde dava tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi ile tahsilini talep ettiklerini, ancak 2011-2013 ve 2013-2015 dönemlerini kapsayan Toplu İş Sözleşmelerinde ücretlerin ödenmesi başlıklı 58.maddede işçilerin ücretlerinin her ayın 14’ünde ödeneceğinin belirtildiğini, bu hükmün Borçlar Kanunu’nda ifadesini bulan belirli(muayyen) vadeyi ifade ettiğini, davalı işverenin dava konusu olan ücretin eki niteliğinde olan ve 15.03.2011 tarihinden sonra ortaya çıkan tüm alacaklar için doğdukları tarihi takip eden her ayın 14’ünde temerrüde düştüğünü, bu nedenle dava dilekçesinde talep ettikleri alacaklarının faiz başlangıç tarihleri ile türlerini ıslah zorunluluğu doğduğunu, dava dilekçesinde 4.000,00 TL olarak talep ettikleri ücret zammı ve farkı alacağını 12.290,17 TL, 4.500,00 TL olarak talep ettikleri sorumluluk zammı ve fark alacağını 7.816,38 TL, 1.500,00 TL olarak talep ettikleri ilave tediye fark alacağını 1.821,56 TL, 1.500,00 TL olarak talep ettikleri giyim yardımı alacağını 2.951,09 TL olarak ıslah ettiklerini, ilave tediye ve fark alacağına 6772 sayılı Yasa gereğince Bakanlar Kurulunca belirlenen her bir yılın ilave tediyesinin ödenmesi gereken tarihten itibaren yasal faiz işletilerek, diğer alacakların TİS’in 58.maddesi gereğince her aya rastlanan kısmının takip eden ayın 14. Gününden itibaren işleyecek bankalarca uygulanan en yüksek işletme kredisi faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
2011-2013 dönemi Toplu İş Sözleşmesi 51.maddeye göre a-g fıkraları arasında kalan melbusat karşılığı olarak her ay aylık ücretle birlikte giyim yardımı ödeneceği, 58.maddeye göre ise ücretlerin her ayın 14’ünde ödeneceği kararlaştırılmıştır. Mahkemece, davacı yönünden; ıslahla artırılan ve Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan alacak miktarı bakımından TİS hükümlerine göre ödenmesi gereken tarihlerden itibaren faize hükmedilmesi istendiği halde dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi, ayrıca ıslah dilekçesinde talep edilen ve Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan alacaklar bakımından en yüksek işletme kredisi faizi uygulanması talep edildiği halde en yüksek banka mevduat faizine hükmedilmesi, davalı bakımından ise; ilave tediye alacağı için davacı dava dilekçesinde en yüksek banka mevduat faizi talep ettiğinden yasal faiz oranını aşmamak üzere en yüksek banka mevduat faizi yürütülmesi gerekirken doğrudan en yüksek banka mevduat faizi yürütülmüş olması ıslah dilekçesinde yasal faiz istemesine rağmen mahkemece ıslah tarihlerinden itibaren en yüksek banka mevduat faizine hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 1.bendinin tamamen silinerek yerine;
“1-Davanın kısmen kabulü ile,
12.290,17 TL ücret zammı farkı alacağının 4.000,00.TL’sinin dava tarihi olan 25.04.2013 tarihinden itibaren bankalarca uygulanacak en yüksek işletme kredisi faiz oranını geçmemek üzere en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte, 8.290,17 TL.sinin ise TİS’e göre ödenmesi gereken tarihlerden itibaren bankalarca uygulanacak en yüksek işletme kredisi faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
7.816,38 TL sorumluluk zammı alacağının 4.500,00 TL’sinin dava tarihi olan 25.04.2013 tarihinden itibaren bankalarca uygulanacak en yüksek işletme kredisi faiz oranını geçmemek üzere en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte, 3.316,38 TL.sinin ise TİS’e göre ödenmesi gereken tarihlerden itibaren bankalarca uygulanacak en yüksek işletme kredisi faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
2.951,09 TL giyim yardımının 1.500,00 TL’lik kısmı için dava tarihi olan 25.04.2013 tarihinden itibaren bankalarca uygulanacak en yüksek işletme kredisi faiz oranını geçmemek üzere en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte, 1.451,09 TL’sinin ise TİS’e göre ödenmesi gereken tarihlerden itibaren bankalarca uygulanacak en yüksek işletme kredisi faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
1.821,56 TL ilave tediye fark alacağının, 1.500,00 TL’sinin dava tarihi olan 25.04.2013 tarihinden itibaren yasal faiz oranını aşmamak üzere en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte, 321,56 TL’sinin ise ıslah tarihi olan 19.02.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
4.067,70 TL ikramiye, 1.293,08 TL yemek yardımı, 155,95 TL öğrenim yardımı alacaklarının dava tarihi olan 25.04.2013 tarihinden itibaren bankalarca uygulanacak en yüksek işletme kredisi faiz oranını geçmemek üzere en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harçlarının istek halinde taraflara iadesine, 24/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.