Yargıtay Kararı 7. Hukuk Dairesi 2014/9006 E. 2014/13277 K. 12.06.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/9006
KARAR NO : 2014/13277
KARAR TARİHİ : 12.06.2014

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan bozma isteğinin reddine,
2-Davacı vekili davacının davalıya ait işyerinde çalıştığını, sendika üyesi olduğunu, ancak işyerinde uygulanan Toplu İş Sözleşmesinden yararlandırılmadığını iddia ederek fark ücret ve bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, taraf vekillerinin temyizi üzerine 9.Hukuk Dairesi’nin 06.05.2013 tarihli ilamı ile davacı temyizi bakımından Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan alacaklar bakımından faiz türü ve başlangıç tarihinin TİS ve 2822 sayılı Yasanın 61.maddesine göre belirlenmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur.
Bozma kararına uyan Mahkeme, alacaklara hesap dönemi itibari ile en yüksek işletme kredi faizi işleterek alacakları hüküm altına almış ve kısmen kabul kararı vermiştir.
Dava konusu edilen ve hüküm altına alınan ilave tediye alacağı Toplu İş sözleşmesinden değil 6772 sayılı Yasa’dan kaynaklandığı ve ödeme zamanlarının Bakanlar Kurulu kararı ile belirlenmesi nedeni ile alacağa daha önce gerçekleşen temerrüt olgusu olmadığı için dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.
Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK’nun 370/2.maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının ilave tediyeye ilişkin bendindeki “31/12/2004 “ tarihinin çıkarılarak yerine “dava tarihi olan 31/07/2009” tarihinin, “en yüksek işletme kredisi faizi” sözcüklerinin çıkarılarak yerine “yasal faiz” sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA,temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 12/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.