YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/15284
KARAR NO : 2014/6315
KARAR TARİHİ : 03.04.2014

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırııclık
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;
Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır.
Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.
Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Sanığın, birlikte yolculuk yaptığı katılanın Ankara Belediyesi Fen İşleri Başkanlığı yakınlarında ineceğini söylemesi üzerine arkasından inip yanına yaklaşarak kendisini polis memuru ve belediye başkanının koruması olarak tanıtıp işlemlerini yaptırırken yardımcı olabileceğini söylediği, daha önceden tanıştığı ve hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen belediye çalışanı …’nu telefon ile arayıp yanlarına çağırarak katılanı akrabası olduğunu söyleyip, ona yardımcı olmasını istediği, ardından …’nu gönderip işlemleri kendisinin yapacağını söyleyerek masraflar adı altınta katılandan 100,00 TL para alıp odalara girip çıkıyormuş gibi yapıp ortadan
kaybolduğu somut olayda; elde edilen güvenlik kameraları görüntüleri ile katılanın sanığı tereddütsüz olarak teşhis ettiğine yönelik beyanı, mahkemenin fotoğraflar üzerindeki gözlemi, ve soruşturma aşamasında dinlenen …’nun beyanları karşısında dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarına ilişkin hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilmeye kadar, 1. fıkrada yazılı diğer hak yoksunluklarının cezanın infazı tamamlanıncaya kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüme “53. maddenin 3. fıkrası uyarınca 1.fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.