YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/33206
KARAR NO : 2014/2707
KARAR TARİHİ : 17.02.2014

Kaybolmuş veya hata soncu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf suçundan sanık …’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 155/1, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 58/7. maddesi uyarınca cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Niğde 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 02/07/2013 tarihli ve 2010/565 esas, 2013/678 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 02/12/2013 gün ve 2013/17993/72797 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/12/2013 gün ve 2013/387912 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun “Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir.” şeklindeki 225/1. maddesi ile “Sanık, suçun hukukî niteliğinin değişmesinden önce haber verilip de savunmasını yapabilecek bir hâlde bulundurulmadıkça, iddianamede kanunî unsurları gösterilen suçun değindiği kanun hükmünden başkasıyla mahkûm edilemez.” şeklindeki 226/1. maddesine aykırı olarak sanık hakkında Niğde Cumhuriyet Başsavcılığının 03/10/2010 tarihli ve 2010/4655 soruşturma, 2010/1141 sayılı iddianamesi ile, kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 160/1. maddesi gereğince cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de unsurları gösterilmeyen fiile ilişkin olarak yargılama yapılması ve sanığın ek savunması da tespit edilmeden hakkında güveni kötüye kullanma suçundan yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulmasında isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 29.12.2011 gün ve 2011/Bşk-42-42 Esas-Karar sayılı kararında belirlendiği gibi, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesinin 3.fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasında iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir,” (b) bendinde de; “Çeşitli suçlara ait davalarda , suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verilmiştir.
İncelenen dosya içeriğine göre; iddianamede anlatılan ve sevk maddesi gösterilen kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf eyleminden dolayı kamu davası açılmış olduğu gözetildiğinde; İddianamedeki sevk maddeleri ve nitelendirmeye göre, Yargıtay Kanununun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek (13.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 17/02/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.