YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/13437
KARAR NO : 2014/33837
KARAR TARİHİ : 27.11.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık …’ın yokluğunda verilen kararda temyiz süresinin başlangıcı hususunda tefhim veya tebliğdan itibaren denmek suretiyle yanıltıcı ifadeler bulunması karşısında, sanık …’ın temyiz istemi süresinde kabul edilerek ve temyiz isteminin süre yönünden reddine dair 26.02.2008 tarih ve 2007/391E. 2007/735K. sayılı ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;
I) Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümün temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar … ile …’nin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,
II) Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Suçun 08.02.2007 günü saat 17:00 ile 09.02.2007 günü sabah 08:00 saatleri arasında işlendiği dikkate alınarak hırsızlık eyleminin gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştiği kesin olarak belli olmaması nedeniyle, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık eyleminin gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerekirken 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesince artırım yapılıp yazılı şekilde hüküm kurularak sanıklar hakkında fazla ceza tayin edilmiş olması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ile …’nin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından TCK’nın 143. maddesine ilişkin bölüm karardan çıkartılması suretiyle; sanıklar … ile … hakkında TCK’nın 142/1-b, 53 maddeleri uyarınca sonuç olarak 2’şer yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına cümlelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
III) Sanıklar hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün temyiz isteminin incelenmesinde;
Y.C.G.K.’nın Dairemizce de benimsenen 22.01.2013 günlü, 2012/1142 esas ve 2013/17 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, TCK’nın 119. maddesi kapsamında nitelikli konut dokunulmazlığını bozma suçu, CMK’nın 253/1. fıkrası “b” bendi 3. nolu alt bendi kapsamı dışında bulunduğundan; uzlaşma hükümlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamede ki bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Suçun 08.02.2007 günü saat 17:00 ile 09.02.2007 günü sabah 08:00 saatleri arasında işlendiği dikkate alınarak eylemin gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştiği kesin olarak belli olmaması nedeniyle, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hişyeri dokunulmazlığını bozma eyleminin gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerekirken 5237 sayılı TCK’nın 116/2-4. maddesince uygulama yapılıp yazılı şekilde hüküm kurularak sanıklar hakkında fazla ceza tayin edilmiş olması,
2-Birden fazla kişiyle birlikte işyeri dokunulmazlığını ihlal eden sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesi ile uygulama yapılmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ile …’nin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, sanıklar hakkında kazanılmış hakkın saklı tutulmasına 27.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.