YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/1991
KARAR NO : 2014/13362
KARAR TARİHİ : 27.11.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama (2 kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2 kez)
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında mağdure ….’ye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;
Sanığın annesi olan mağdureye yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 109/3-e maddesi uyarınca cezasında artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış….’a yönelik diğer atılı suçlardan kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın, çalıştığı işyerinden eve geç gelmesi nedeni ile darp ettiği kızkardeşi mağdure ….’ın polise müracaat etmesinden sonra, olayların büyümesinden endişelenen mağdure …. ve anneleri olan mağdure ….’nin saat 23.00 sıralarında ikâmet ettikleri evden ayrılmak üzere bir valiz hazırlayarak birlikte evden çıktıkları sırada sanıkla karşılaşmaları üzerine, sanığın kızkardeşi mağdure ….’a saldırarak yine basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladıktan sonra mağdure ….’ı sürükleyerek annesi olan diğer mağdure ….’de yanında olduğu halde ikamet ettikleri eve zorla çıkarıp geceyi birlikte geçirdikten sonra sabah saat 10.30 sıralarında evin kapısını kilitleyerek ayrıldığı olayda sanığın mağdureyi darp etmek suretiyle başladığı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eyleminin temadi eden suçlardan olması nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 43/1. maddesi uyarınca bu eylem sırasında suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekillerinin, aynı suç sayılacağına dair hükmü de gözetilerek, sanığın mağdureye karşı cebir suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği, sanığın mağdurenin üzerine kapıyı kilitlemesinin suçun daha az cezayı gerektiren şekli olduğu gözetilerek 5237 sayılı TCK.nın 109/2. maddesi uyarınca cezalandırılması yerine suçun unsuru olan kasten yaralama suçundan mahkûmiyet hükmü kurulduktan sonra ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da 5237 sayılı TCK.nın 109/1. maddesi uyarıca hüküm kurulması,
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan önce 13.05.2010 günü mağdureye karşı gerçekleştirdiği iddia olunan kasten yaralama eylemi ile ilgili olarak, mağdure ve sanığın polise gidip ifade verdiklerini beyan ettiklerinin anlaşılması karşısında, aynı eylemle ilgili olarak ayrı bir soruşturma yapılıp yapılmadığı araştırılıp, varsa buna ilişkin dosyanın getirtilmesinden sonra hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabul ve uygulamaya göre de;
Kasten yaralama suçlarından hüküm kurulurken sanık hakkında hapis cezasına mahkûmiyetinin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıverilmeye kadar uygulanacağı, alt soyu haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 27.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.