Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2012/20721 E. 2014/7480 K. 17.04.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/20721
KARAR NO : 2014/7480
KARAR TARİHİ : 17.04.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.
Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Sanığın 70. Yıl Devlet Hastanesi’nde görevliymiş gibi davranarak gözüne kestirdiği kişileri takibe alıp onlara eksikliğini duyduğu konularda yardımcı olup sorunlarına çözüm üreteceğinden bahisle kandırdığı, bu kapsamda suç tarihinden iki gün önce katılanı 70. Yıl Devlet Hastanesi’nde görüp takibe aldığı, suç tarihinde Tarsus Postanesi önünde onu tesadüfen görmüş gibi yanına yaklaşıp kendisini tanıyıp tanımadığını sorduğu, katılanın da hastaneden tanıdığını söylemesi üzerine kendisine yeşil kartlı kişilere 250 TL para yardımında bulunulduğunu, işlemlerin bir gün sonra saat 15.00’e kadar tamamlanması gerektiğini belirtip dilerse kendisine yardımcı olacağını da söylediği, katılanın bu teklifi kabul etmesi üzerine birlikte Tarsus Vergi dairelerinin bulunduğu binaya kadar yürüdükleri, birinci kata çıktıklarında yardım parasını alabilmek için 175,00 TL teminat parası yatırması gerektiğini söylediği, bu şekilde mağdurda güven oluşturarak onu aldattığı, kendisine kanan mağdurun iki gün önce postaneden aldığı yaşlılık aylığından 200,00 TL’yi verdiği sanığın, katılandan nüfus cüzdanının fotokopisini çektirmesini istediği, hatta tüm parasını verdiğini söyleyen katılana 20 kuruş parayı kendi cebinden verdiği, katılanın fotokopi çekip geri döndüğünde sanığın yerinde bulamadığı somut olayda; sanığın inkara yönelik savunmasına karşın, dosya içerisinde bulunan fotoğraf teşhis tutanağı ile Cumhuriyet savcısı huzurunda yapılan yüzleştirme karşısında dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan hüküm kurulurken TCK’nın 157. maddesinde adli para cezası da öngörülmesine rağmen sadece hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini ile sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyeti bulunduğu halde 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.