YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/17387
KARAR NO : 2014/7531
KARAR TARİHİ : 21.04.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kamu malına zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık … hakkında verilen mahkumiyet kararıyla ilgili temyiz talebinin bulunmadığı dikkate alınarak sanık … hakkında verilen mahkumiyet kararıyla sınırlı olarak yapılan incelemede;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Sanık ve arkadaşının yürütülen bir soruşturma kapsamında emniyette nezarethaneye alındıkları, sanığın burda olay çıkartarak nezarethanenin demir kapısını yumrukladığı, duvarlara tekmelerle vurduğu, bu şekilde duvarın sıvasını dökerek ve kilidin demir halkasını kırmak suretiyle kamu malına zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık beyanları, görgü ve tespit tutanağı, olay tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre, suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03/05/2011 tarih ve 2011/6-77 Esas , 2011/82 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere, sanığın onsekiz yaşını doldurmadan önce işlediği suçlara ilişkin mahkumiyetlerinin 5237 sayılı TCK’nın 58/5. maddesinin hükmü uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair bölümün çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.