Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2012/18741 E. 2014/11380 K. 09.06.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/18741
KARAR NO : 2014/11380
KARAR TARİHİ : 09.06.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Sanığın, katılan firmanın marketlerinde 15/07/2006-21/02/2008 tarihleri arasında kasiyer olarak çalıştığı, bu süre zarfında kasadan direk para alarak ve yapmış olduğu satışların kayıtlarını iptal ederek müşterilerin vermiş olduğu nakit paraları kasaya koymayarak aldığı, sanığın bu şekilde 19.855,89 TL meblağı kendisine mal edinerek üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın yargılamanın her aşamasında alınan beyanlarında üzerine atılı suçu ikrar ettiğinin anlaşılması ve tüm dosya kapsamına göre, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiği anlaşılmakla hakkında verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;
Sanık hakkında hüküm kurulurken, TCK’nın 51. maddesi gereğince hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine karar verilirken “verilen hapis cezasının ertelenmesine” karar verilmesi gerekirken “cezanın ertelenmesine” ibaresi kullanılarak adli para cezasının da ertelenmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında kurulan hüküm fıkrasından “cezanın ertelenmesine” ibaresinin yerine “verilen hapis cezasının ertelenmesine” cümlesi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.